اولین سخن

باید دانست که خوشبختی، صرفا منوط به داشتن ثروت و مادیات نیست؛ بلکه برخورداری ازتلفیقی از تجهیزات مادی و معنوی و نیز با به همراه داشتن روحی قوی و گره خورده به روح لایزال الهی است. کم نیستند افرادی که از جاه و مال دنیا چیزی کم نداشته ولی احساس پوچی میکنند و هرگز خود را فردی خوشبخت نمیپندارند. همه ی ما میدانیم که انسان از دو بعد روحانی و جسمانی تشکیل یافته است؛ فلذا واضح است که انسان باید هر دو بعد جسمی و روحی را تغذیه کند تا به مراتب خوشبختی نزدیکتر شود. نکته ی قابل توجه آن است که جنبه ی روحانی انسان بسیار حساس تر و مهمتر از جنبه ی جسمانی اوست؛ این به آن معنی است که اگر فردی شب سردی را گرسنه و بدون سرپناه طی میکند، ولی از روحی متعالی و خداجوی بهره میبرد، احساس سعادت و رضایتمندی بیشتری نسبت به فردی که بهترین غذاها را میخورد و در بهترین و راحت ترین منازل ایام را سپری میکند ولی به دور از معنویات است، دارد. اولین سخن...